น้ำคำทำให้อาหารอร่อย

กลับจากไปตลาดซื้อผักสดมาแกงส้ม หลานสาวถามว่าทำไมซื้อผักบุ้งไม่สวยเลย ร้านอื่นสวยกว่าทำไมไม่ซื้อ อายหลานแต่ตอบตามตรงว่า คนขายเขาพูดดี เลยต้องซื้อ เห็นแล้วว่าผักช้ำ มีใบหักหลายใบ มีเหลือแค่สามกำ ตัดแต่งแล้วคงเหลือที่ใช้ได้ไม่เท่าไร ผักบุ้งไม่สวย ซื้อผักอื่นมาเพิ่ม ได้แกงส้มผักรวม

หลายครั้งเราซื้อของเพราะถูกใจคนขาย บางทีไม่ตั้งใจจะซื้อ แต่ทักทายกัน เขาชี้ชวนให้ดูของที่ได้มาใหม่ สดๆ ถามว่าวันนี้แกงอะไร แกงส้มใส่แตงอ่อนไหม วันนี้ได้สะตอมาน่ากิน ไม่ตั้งใจจะซื้อต้องซื้อ อีกเจ้าหนึ่งเคยซื้อไข่ วันนี้ถามว่ามีฟองใหญ่ไหม เขาตอบว่าก็มีเท่านี้แหละ หน้าตาบึ้งตึง เลยคิดในใจว่าต่อไปซื้อร้านอื่นดีกว่า จะไม่มีก็บอกดีๆได้ อาจจะยอมซื้อไข่ฟองเล็ก แต่นี่ไม่ถูกใจเสียแล้ว วันหน้าถึงมีฟองใหญ่ก็คงไม่ซื้อ ตลาดมีตั้งหลายร้าน

ไปเที่ยววัดสวย ตั้งใจจะไหว้พระเป็นศิริมงคลให้สบายใจ เคยไปเที่ยววัดนี้มาเมื่อสามปีมาแล้ว คราวนี้เข้าไปในวัด มีสิ่งปลูกสร้างเพิ่มขึ้นมากมาย สวยงามทั้งนั้น มีสวนสวยทั้งไม้ดอกไม้ใบ เห็นชัดว่าต้องใช้เงินมากมาย จึงจะสวยงามได้ขนาดนี้ ท่านเจ้าอาวาสท่านเก่งจริง ได้เงินมาก่อสร้าง จัดสวน แล้วยังขยายพื้นที่ออกไปอีกหลายสิบไร่ เมื่อไปถึงไม่ได้พบท่าน เพราะเป็นช่วงเวลาที่ท่านสวดมนต์เย็น เดินชมวัดไปเรื่อยๆ พบพระลูกวัดองค์หนึ่ง ถือเครื่องมือทำสวน ไหว้ท่าน ท่านให้พรแล้วบอกเวลาที่ควรไป เพื่อจะได้พบท่านเจ้าวัด แจ้งว่าท่านเก่งมาก สามารถบอกได้ว่าเราจะได้รับสิ่งอันเป็นที่ต้องการหรือไม่ แม้แต่พระลูกวัดก็ช่างพูด มิน่าเล่า ท่านถึงได้รับเงินบริจาคมากมาย ก่อสร้างและทำนุบำรุงสถานที่ของท่านได้งามนัก

มาคิดกันว่าถ้าจะทำงานให้สำเร็จ ไม่ต้องไปรบกวนพระให้ท่านรดน้ำมนต์ ให้พร ขอให้ขยัน อดทน พูดจาให้คนสบายหูสบายใจ จะขายอะไรคงไม่ขาดคนอุดหนุน สอนนักศึกษาก็พอจะเดาได้ว่าใครจะทำงานได้ดี ใครจะล้มเหลว สอนทำอาหารเห็นนิสัยนักศึกษาได้ดี ใครขยัน ตั้งใจฟังคำสอน ทำงานตามคำแนะนำ มีระเบียบ อดทน ใครกินแรงเพื่อน เลือกทำงานเบาและง่าย หลายคนไม่ยอมรับรู้วิธีติดเตาแกส ไม่ยอมใช้เครื่องใช้ไฟฟ้า เรียกให้เพื่อนมาทำให้ เหนื่อยง่าย หิวเร็ว บางคนตั้งใจเรียนและขยัน แต่หน้าบึ้ง ต้องแหย่ให้ยิ้ม คนพูดไม่เพราะ ถึงจะทำงานเก่ง ต่อให้ไปหาพระเก้าวัด ก็คงไม่ประสบความสำเร็จถึงขั้นสุดยอด

น้ำคำเป็นเสน่ห์ที่สำคัญของคนเรา คนไทยชื่อว่ายิ้มง่าย แต่บางคนหวงยิ้มเสียจริง ตั้งใจทำงานแต่หน้าบึ้ง พูดไม่เพราะ ไม่มีใครอยากเข้าใกล้ จะรับคนเข้าทำงาน เขาจึงต้องสัมภาษณ์ สิ่งที่ได้จากการสัมภาษณ์คือบุคลิก การพูด การยิ้มนั่นเอง เมื่องานลูกจ้างหายาก ต้องสร้างงานขึ้นเอง ขายของเป็นงานที่หลายคนคิดจะทำ การพูดจาจึงสำคัญมาก จะขายได้หรือไม่ได้ พูดอย่างไร คนไม่ตั้งใจซื้อจึงยอมหยิบเงินในกระเป๋าให้ บางคนขายของดี แต่ลูกค้ากลัวคำพูด ต่อไม่ได้ เลือกไม่ได้ จะเห็นเขาขายของอย่างเดียวกัน เจ้าหนึ่งขายดี อีกเจ้าหนึ่งนั่งเหงา

ขายอาหารจึงต้องพูดจาดีด้วย อาหารคุณภาพดีด้วย คนทำงานยอมจ่ายค่าทำของดิบให้เป็นของสุก หมู ไก่ ไข่ เมื่อยังดิบราคาหนึ่ง เมื่อสุกแล้วราคาเพิ่มขึ้นอย่างน้อยเป็นสองเท่า เห็นโฆษณาทางโทรทัศน์ขายไก่ทอด ขาละสิบหกบาท เมื่อซื้อไก่สดได้ทั้งขาทั้งน่องรวมกันสิบสองบาท แปลว่าราคาที่เขาชวนให้ซื้อแพงขึ้นกว่าเท่าตัว คนซื้อคงไม่ทำอาหารกินเอง เมื่อเทียบกับร้านอื่นแล้ว แพงขึ้นเป็นสองเท่ายังถูกกว่า

เมื่อพาลูกหลานไปกินอาหารภัตตาคาร ร้านที่ได้ชื่อว่าไม่แพง มื้อหนึ่งจ่ายเกือบสองพันบาท รวมค่าน้ำมันรถคงเป็นสองพันพอดี ทำกินกันเองไม่ถึงห้าร้อยบาท อิ่มทั่วถึงทั้งคนช่วยงานบ้าน ทั้งสัตว์เลี้ยงอีกสี่ตัว ต่างกันเพียงสถานที่ไม่หรูหราเท่าที่ร้าน ไม่มีการเสียอารมณ์ที่เกิดจากการให้บริการไม่ถูกใจ อาหารมาช้า หรือคุณภาพไม่ประทับใจ

เด็กๆชอบกินข้าวผัด ปลาทอด ผู้ใหญ่ชอบน้ำพริกผักสด ต้มยำ ส้มตำ หลายอย่างทำเตรียมไว้ล่วงหน้าได้ น้ำพริกตำใส่ขวดแช่เย็นไว้ ปอกหั่นมะละกอ คั่วถั่วลิสง เตรียมเครื่องส้มตำไว้ล่วงหน้า เช้าวันที่จะกินด้วยกัน ซื้อปลาสดไว้หลายตัว คนขายทำปลาให้ตามใจทุกอย่าง จะให้หั่น แล่ อย่างไรได้ทั้งนั้น บางแห่งมีบริการทอด นึ่ง ต้มให้ด้วย ไม่เพิ่มราคาจากของสด

เลือกถั่วลิสงดิบอย่างดี คั่วเองใหม่ๆหอมอร่อย ยังไม่ได้ใช้ตำส้มตำหรือใส่ก๋วยเตี๋ยว มีคนมาหยิบกินกันกรุบกรอบ อร่อยกว่าขนมกรุบกรอบ ให้กรดไขมันที่ไม่อิ่มตัว เป็นขนมที่อร่อยมาก ไม่มีถั่วเก่าขึ้นราที่ทำให้เป็นมะเร็งตับ คั่วถั่วทีไรต้องเผื่อคนกินเล่นด้วย บางคนแพ้ถั่วลิสงแต่ไม่แพ้ถั่วอย่างอื่น เลือกใช้ตามชอบได้

เมื่อกินอาหารนอกบ้าน ต้องเตรียมใจว่าจะต้องจ่ายมากกว่าทำกินเอง แต่การกินอาหารนอกบ้านนานๆครั้ง เป็นการพักผ่อนหย่อนใจ ได้กินของที่ทำยาก ได้พบเพื่อนที่ไม่ได้พบกันบ่อยๆ ได้คุยเรื่องต่างๆดีกว่าไปหาจิตแพทย์ ได้ความรู้จากเพื่อนต่างอาชีพ เพื่อนร่วมรุ่นสมัยเรียนมัธยม ต่างคนต่างแยกกันเรียนวิชาแตกต่างกัน ให้ความรู้แลกเปลี่ยนกันได้ เรื่องครอบครัวจะเหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นครู เป็นหมอ เป็นสถาปนิก ต่างมีครอบครัว มีปัญหาลูกหลานเหมือนกัน แลกเปลี่ยนประสบการณ์วิธีจัดการกับปัญหาชีวิต กลับบ้านกระเป๋าเบาจากเสียเงินค่าอาหาร แต่สบายใจได้ระบายความทุกข์ให้เพื่อนรับฟัง

การกินอาหารกับเพื่อนดีที่ไม่ต้องจ่ายสำหรับหลายคน ต่างคนต่างจ่ายสำหรับหนึ่งคน เมื่อพาครอบครัวออกไปกินนอกบ้าน ต้องจ่ายเผื่อลูกหลาน พอคิดจำนวนคนแล้ว ต้องเปลี่ยนใจทำเองทุกที ได้เลือกกินของอร่อยที่มีประโยชน์ ข้าวผัดไม่ใส่น้ำมันมาก ไม่ใส่น้ำตาล แปลกใจว่าอาหารบางอย่างไม่ควรใส่น้ำตาล ทำไมหวานจนไม่อร่อย แกงส้ม แกงเลียง ต้มยำ ข้าวผัด ไข่เจียว ไม่ใช่อาหารที่มีน้ำตาลเป็นส่วนประกอบ ใส่น้ำมันพอให้ไม่ติดกระทะ ไม่ใช่ใส่น้ำมันจนนองจาน ย่อยยากสำหรับเด็กและคนแก่ จะบอกเขาว่าอย่าใส่ผงชูรส เขาก็ใช้ซุปก้อนที่มีผงชูรสเป็นส่วนประกอบหลัก อาหารร้านเหมาะสำหรับนานๆกินทีหนึ่ง ถ้าจะเลี้ยงกันหลายๆคนและเป็นคนออกเงิน ทำเองดีที่สุด

Advertisements
%d bloggers like this: